Interview met Jacob Venker  in "Be the Light", Kwartaalblad voor bewustzijn en persoonlijke groei,  Boxmeer, juni 2003

 

Met uurhoek astrologie duid je de kwaliteit van het moment

Door Mariëtte van Roij

Jacob Venker uit Sint Anthonis, is ontwerper en publicist. Hij ontwikkelde de Weerwijzer, de getijdenuurwerken van Rijkswaterstaat langs onze  kusten, maar onder andere ook de Astrowatch(*), oorspronkelijk een zakhorloge voor astrologen dat sinds een paar jaar ook als plafond ornament in het gemeentehuis van zijn woonplaats hangt. Uitgangspunt was het feit dat we als mens in de verkeerde tijd leven. “Uren en minuten hebben niets te maken met de eeuwige hemelklok van sterren en planeten. De kosmos slaat zijn eigen tijd, in harmonie met het oermenselijk ritme van opbloei, vervolmaking en afbraak”, begint Jacob. De Astrowatch geeft geen uren, minuten en seconden aan, maar de exacte stand van de twaalf dierenriemtekens op ieder willekeurig moment van de dag. Door het hanteren van deze oude tijdsindeling lijkt het leven een andere samenhang te krijgen. We zitten op een heerlijke herfstmorgen buiten in zijn tuin, met thee, koffie en koekjes. Van achter zijn bril blikt hij me vriendelijk aan.
Ons gesprek gaat over uurhoekastrologie, ruimte en  tijd. Hij is een vernieuwer van deze vorm van astrologie en schonk  het een nieuwe dimensie. De Grieken kenden zijn benadering nog niet en het is zoals Jacob het verwoordt: micro-astrologie die in de Nederlandse astrologie wereld van de jaren zeventig een verfrissende en nieuwe impuls bracht.

Jacob Venker  (Foto: BTL )

Buitensporige interesse

Jacob zou uren kunnen praten over zijn onderzoeken en ontdekkingen op wetenschappelijk gebied, astronomie, wijsbegeerte en de algemene vraagstukken uit de samenleving. Maar daar blijft het niet alleen bij. Hij probeert de combinatie: gevoel en verstand, het niet aanwijsbare en bewijsbare, samen te brengen. Hierdoor is hij een interessante gesprekspartner die op een joviale en open manier zijn kennis en inzichten met me deelt.

 
We beginnen met een astrotechnische beschouwing over het begrip tijd. Verderop in dit interview wordt de levensbeschouwelijke deel aan de orde gesteld.   
Jacob begon zich ruim dertig jaar geleden in astrologie te verdiepen, wat tot een meer dan buitensporige interesse zou uitgroeien. “Ik studeerde toentertijd psychologie, maar vond daarin niet wat ik dacht dat er in zou moeten zitten. Een mens, zo was mijn overtuiging, heeft andere of misschien wel veel meer aanrakingspunten met de wereld om hem heen dan in de psychologie aan de orde gesteld wordt. Daarnaast ben ik geïnteresseerd in het menselijk lot. Wat is de bedoeling van ons leven hier? Welke rol speelt de factor tijd daarin? Al vlug kwam ik in de levensbeschouwelijke en filosofische, maar met name dan toch de parapsychologische hoek terecht.” In de zoektocht die toen begon zag hij zijn vermoedens bevestigd in waarheden.

Astrologie van het moment: uurhoekastrologie  

Gaandeweg verdiepte hij zich in de astrologie maar wel specifiek in de uurhoekastrologie. Wat is dat? Jacob legt uit. “De gewone geboortehoroscoop hanteer je als basis. In het alom bekende cirkeltje vind je daarbinnen de  planeten op hun juiste posities in booggraden. Dat levert een vrij statisch gegeven op waarmee je bijvoorbeeld het karakter van iemand kunt duiden. De uurhoek is iets heel anders. Dat is de horoscoop van een bepaald moment dat alleen voor jou relevant is. Er is iets bijzonders gebeurd in je leven. Het zijn hierbij meestal de  emotionele en schokkende momenten die het meest in het oog springen. Maar zo'n uurhoekhoroscoop sluit op die spannende momenten juist wél aan op jouw persoonlijke geboortehoroscoop.”
Hoe kan ik me dat voorstellen? Jacob pakt bij gebrek aan ander materiaal een koekje en rolt dat over een opengeslagen boek dat op tafel ligt. Het koekje rolt hij in een traject van A naar B. “Dit stelt een bepaalde periode in jouw leven voor. In de rand van dat koekje, rondom, liggen  jouw bijzondere eigenschappen vast verankerd. Dat zijn de planeetposities. Als jij je nu even voorstelt dat jij dat papier bent, geven die steeds wisselende raakvlakjes met het daarover rollende koekje de inhoud aan je leven. Soms raken ze je hevig, op andere momenten weer minder of helemaal niet. Soms prikken ze en dan aaien ze weer.”
Hij kijkt me even over zijn bril heen aan en gaat dan verder. “Die specifieke momenten zijn interessant en van al die momenten  kun je een horoscoop maken. Daarmee duidt je de emotionele kwaliteit van ieder moment. In het verleden deed ik dat zeer vaak. Het hele verhaal vertelt namelijk iets over jou, je interactie met de ander en dus iets over jouw lot en de inhoud van je leven.”  “Als iemand me belt met een vraag, speelt dát moment een belangrijke rol in hoe de uitkomst van de vraag zal zijn. In dat moment ligt eigenlijk al iets van de vraag besloten. M.a.w.: dat ligt dus besloten in de tijd. Tijd speelt een belangrijke rol en dan bedoel ik niet zozeer onze polshorlogetijd maar die van de hemelklok.” Hij pakt een tweede koekje en plaatst dat boven het eerste. “Hiermee heb je twee tandwielen uit een raderwerk. Het ene wiel is jouw geboortebeeld, statisch, maar daar omheen draait permanent de continu voortbewegende uurhoekhoroscoop.”  In 23 uur,  56 minuten en  4 seconden beweegt die rondom jouw beeld. "Tijd speelt een belangrijke rol en dan bedoel ik niet onze polshorlogetijd maar die van de hemelklok".Het tijdstip waarop die uurhoekhoroscoop ontstaat, zegt iets over hetgeen waarmee je op dat moment in je leven geconfronteerd wordt, althans wanneer dat moment in jouw beleving belangrijk is. Andere momenten, en dat zijn wel de meeste,  glijden veelal ongemerkt voorbij.  De hemelklok heeft hiermee dus ook natuurlijke kwaliteiten. Zo kennen we ook wel de uitdrukking ‘Alles heeft zijn tijd’. “In onderhandelingen of vredesbesprekingen die vastlopen, is kennelijk een ander moment nodig dat 'een ander licht op de zaak werpt'. Dat wil zeggen dat er dan andere facetten aan de orde kunnen komen. Twee weken een conflict de tijd geven werkt daarom nogal eens verhelderend. De Maan laat er dan in ieder geval een ander licht op schijnen. Want dat hemellichaam staat twee weken nadien toch immers recht tegenover zijn uitgangspositie, d.w.z. 180 graden verder in de dierenriem. Hier kom je dus in aanraking met astrologische conflictbeheersing.” Er komt even een brede lach op zijn gezicht, maar dan gaat hij weer ernstig verder. “Het vraagt veel oefening en studie om de relevantie hiervan te kunnen zien. Tijdens iedere interactie is het tijdstip buitengewoon belangrijk. Dat weten we. Wanneer je een Astrowatch ontbeert is een blik op je gewone polshorloge altijd een noodzaak. Daarin moet je heel spits zijn. Dat moet je trainen.” Een ander aspect van de uurhoekhoroscoop is dat je er de aard van de oplossing van een specifiek probleem mee kunt aangeven.

Nieuwe  impuls

Terugblikkend zag Jacob destijds (jaren zeventig) al dat deze micro-astrologie als een nieuwe impuls in de Nederlandse astrologiewereld zou gelden. Het ging hier om het actueel kunnen volgens van de zogenoemde 'transiterende Ascendant en MC'. Dat zijn twee buitengewoon belangrijke punten in iedere horoscoop. Maar ook die van een  aantal zogenoemde 'Arabische punten'  is boeiend.
Het blad Spica, een inmiddels verdwenen vakblad voor astrologen, deed destijds onderzoek en ontdekte dat zelfs de oude Grieken dit nog niet wisten. Dat kon ook nog niet omdat ze toen niet over mechanische horloges beschikten. “Ik ben kennelijk de eerste. Ik documenteerde het en Ankh-Hermes bracht mijn gelijknamige boek met het horloge in de  boekhandel. Het was toen iets geheel nieuws,  logisch en causaal uitgedacht en het werkt tot op de minuut nauwkeurig. Tegenwoordig beschikken de meeste astrologen over een permanente uurhoek op hun beeldscherm, supernauwkeurig en hebben ze het horloge, behalve dan tijdens congressen, minder vaak nodig.” 

De tijd achter de tijd 

"Astrologische uitspraken zijn niet absoluut. Het speelt op een gevoelig niveau. Onze begripsmiddelen en zintuigen schieten te kort. "Een ding moet je daarbij niet uit het oog verliezen. In veel gevallen zijn astrologische uitspraken niet absoluut, of algemeen geldend.” Hoezo? “Het speelt op een gevoelig niveau en het onttrekt zich soms ook aan je waarneming. Onze begripsmiddelen en zintuigen schieten eenvoudig te kort. Dat brengt ons bij die eeuwige discussie of astrologie wel of niet zou kloppen en leidt dan tot de akeligste misverstanden. Ik hanteer hierbij graag de volgende metafoor. Stel je eerst voor dat we met een kennis langs een vijver lopen. We zien een aantal meerkoetjes bij elkaar zwemmen. De een zegt tegen de ander: 'het zijn er acht'. 'Welnee', roept de ander: 'het zijn er negen!' Wat blijkt: ondertussen is er een ondergedoken, op jacht naar een visje! Toets je veel astrologische uitspraken aan de glasharde statistiek, dan zijn er niet zo erg veel beweringen die de toets der kritiek kunnen doorstaan. Anderzijds  zijn er genoeg   andere dingen die opeens weer wél super significant scoren, hetgeen  destijds Michel Gauquelin ook wel voldoende heeft aangetoond.

Astrologie werkt, als jij je er grondig in verdiept, je er aan toe bent en jij je voor de inhoud van je leven interesseert, als je wilt leren over de dingen achter de dingen. In mijn geval is dat ' de tijd achter de tijd'. Ermee experimenteren deed ik destijds heel veel, bijvoorbeeld toen de tweede kamerdebatten nog echt boeiend en spontaan waren en een politicus een enkel keertje in snikken uitbarstte (o.a. Hans Wiegel en Dries van Agt). Uiteraard beschikte ik over de  geboortehoroscoop van die personen en met de Astrowatch ernaast was het bijna op de minuut nauwkeurig te voorspellen dat er op een bepaald moment iets zou moeten gebeuren.” En?  “Dat gebeurde dan ook. Overal in je omgeving vinden dit soort interacties plaats. Zeker tijdens het consult van de astroloog met zijn cliënt. Maar ook tijdens een diepgaande discussie tussen twee partners. Niet mis te verstaan zijn de zogenoemde tekenwisselingen. Dat gebeurt als de MC (de meridiaan) van het ene teken naar het ander over springt. Dan merk je dat de sfeer om je heen en de inhoud van een gesprek totaal verandert.  

Intermenselijke scheikunde bewerkstelligen

“Ik heb lang meditaties gedaan waarin ik me het zonnestelsel ruimtelijk voorstelde. Ik verbeelde me hierbij de aarde klein wordt en ik zat daar héél klein op, vervolgens vroeg ik me af: waar staat de zon en waar alle planeten, van Mercurius tot en met de verre planeet Pluto. Zo maakte ik me de standen op ieder moment van de dag, volkomen ruimtelijk, eigen. Het is ontegenzeggelijk een deel van mijn leven geworden. Je kunt je nu wel een beetje voorstellen dat ik daarom tegen computergerichte astrologiecursussen ben, omdat astrologie bol staat van  getallen en ruimtelijke dimensies. Dat zijn waarden waarmee je leert werken en dat betekent veel sommetjes uit je hoofd leren. Nu maak ik ook gebruik van de computer hóór, maar ik weet dan tenminste  wat ik doe.”
"Met behulp van astronomischje feiten kun je een vast toetsingscriterium hanteren. In het verlende hiervan is een situatie van toen altijd te vergelijken met die van dit moment." Hij noemt van alles over planeten op dit moment, maar het gaat me te vlug. Lachend voegt hij toe:  “Ik heb nu eenmaal een astronomisch hypergeheugen, één grote tandwielkast met kosmische hemelbanen. Het appelleert dus sterk aan je vermogen om te kunnen herinneren. Dat is belangrijk omdat je met behulp van die astronomische feiten een vast toetsingscriterium hanteert en in het verlengde daarvan een situatie van toen altijd kunt vergelijken met die van dit moment. Langs die weg heb ik het verband tussen weersverandering en bepaalde planeetposities weten te isoleren. Ik werk proefondervindelijk: D.w.z. ‘meten is weten'.” Uiteindelijk werd het een kalendarium met weersvoorspellingen: De Weerwijzer, tegenwoordig te vinden op internet.

Maan in Schorpioen  

“Maar het is ook weer niet zo dat ik álles van te voren ga bekijken hoor… Soms met een belangrijke ontmoeting, als ik vooraf  het tijdstip mag bepalen, is dat wel leuk. Maar meestal kijk ik pas achteraf omdat het leerzaam is. Ik zal je een voorbeeld geven. Als je een vriendschappelijke ontmoeting wil, is het wenselijk om dat te doen met de Maan in het teken Schorpioen.” Hij kijkt me met iets vrolijks in zijn ogen aan. “Het altijd onzichtbare wantrouwen is op dat moment uitgeschakeld alsof er een blinde vlek over heen is getrokken. 
De Maan met haar steeds wisselende gestalten fungeert in psychologische zin immers altijd als een blinde vlek. Dat komt omdat deze in je geboortebeeld slechts de subjectieve of onechte  kant van jouw persoonlijkheid etaleert maar de flonkerende veelkleurigheid uit de diepte versluiert. Feitelijk versluiert het maanlicht ook veel. Probeer jij onder een volle maan met zijn zwakke licht maar eens een kleurenprent van een zwart-wit versie te onderscheiden. Transponeer je dat op onze astro-psychologie: verdwijnt de kleur dan is daarmee in feite ook het ware karakter onherkenbaar geworden.   
De  uurhoekastrologie brengt je beslist een stapje verder en je kunt er desgewenst pragmatisch mee werken. Op deze manier kun je zelfs een intermenselijke scheikunde bewerkstelligen waarvan sommige mensen menen dat dit magie is. "Het raakt de fascinatie dat er meer moet zijn in en rondom het leven, dan dat wij via onze zintuigen waarneme"." Dat geeft nogal eens een akelig gevoel, want dat is 'des duivels', zeggen ze dan hier in Nederland. Het maakt mij nieuwsgierig, maar dan wel op een wetenschappelijke manier. Het raakt ook beslist mijn fascinatie dat er meer moet zijn in en rondom het leven dan wat wij via onze zintuigen waarnemen. Het gaat bij mij echter niet verder dan te constateren, te herkennen en te erkennen dat het betekenisvol is en dat het werkt.”  

“Ik weet niets”  

Al verder pratende kan ik mijn steeds maar groeiende nieuwsgierigheid niet onderdrukken en vraag ik Jacob hoe hij zichzelf ziet. “Ik denk wel dat ik een medelijdelijke, of liever gezegd empathisch mens ben. Je probeert je hierbij steeds te 'inneren' wat de ander zich 'her-innert'. Er is veel pijn en smart. Mensen doen elkaar vaak leed aan door onwetendheid. We denken zo vlug dat we het allemaal weten.”  De wereld staat bol van de vooroordelen en niet-weten door specialisme en eenzijdigheid. “Ik werd me dit eens te meer bewust toen ik me tijdens mijn rechtenstudie verdiepte in Europese rechtsgeschiedenis. Het bakkeleien tussen mensen blijkt bijna een oervorm te zijn.
De wereld staat bol van de vooroordelen en niet-weten als gevolg van  specialisme en eenzijdigheid.
Hij buigt zich over de tafel naar me toe. “Luister.”  Het is heel even stil. “De waarneming is veelal niet de kiem, maar de vrucht ener voorop gezette beschouwing.” Ik kijk hem vragend aan. “Het zit in principe met wat overdrijven zo: als een pastoor in de microscoop van de huisarts kijkt en allemaal kruisjes waarneemt, dan ziet hij daarin niet de microben, maar eerder de bevestiging van zijn geloof en zijn godsdienstige overtuiging. Hij 'weet' dan gewoon niet beter. Omgekeerd heeft de arts misschien geen voorstelling van de kracht van het geloof en wat dat voor moois kan betekenen voor jouw levensinstelling. Op zo'n moment zit je weer midden in de nimmer gedichte kloof  tussen de wereld van vóór en die van na de Verlichting. Dat was de periode in onze geschiedenis dat de eerste met het blote oog niet-waarneembare planeet ontdekt werd: Uranus. Die ontdekking viel in 1782 en in dit jaar wel exact halverwege de Amerikaanse vrijheidsoorlog tegen de Engelsen en de Franse revolutie tien jaar daarna.” Jacob zakt heel even terug in zijn stoel. “Ik ben me er gewoon bewust van dat ik niets weet, dat maakt tevens dat ik open en onbevangen kan zijn. Maar volgens mij ben ik dan redelijk bevrijdend bezig”, concludeert deze geboren Waterman en onderbouwt zijn stelling. “Goethe zei het al eens op voortreffelijke wijze: “Das Geisterpack, es fragt nach keiner Regel, wier sind so klug und dennoch spukt's in Tegel.”  Hij legt het uit: “Tegel is een plaatsje in Duitsland. In het plaatselijke kasteel woonden twee sterk materialistische geleerden. Dat waren de gebroeders Von Humboldt die helemáál niets ophadden met religie en  paranormale verschijnselen, maar tóch spookte het in hun kasteel! Je kunt je daarbij wel iets voorstellen. Zeker als het windstil is, maar er toch heel goed hoorbaar een raam blijft klapperen” Dat is niet leuk voor een verstokte materialist zonder elke vorm van verwondering en fascinatie.
“Die onbevangenheid heeft iets van de openheid van een klein kind, waarbij de fontanel nog  open staat. Je kijkt het aan en het begint meteen te lachen. Dat kind komt uit die onbevangen wereld. Misschien heb ik daar nog een stukje van overgehouden”, zegt hij met ietwat schroom. “Ik probeer zo objectief mogelijk te zijn en in die hoedanigheid ben ik op zo'n moment een medium. Mijn 'ik'  is dan helemaal niet relevant voor de ander. Afstand nemende van jezelf fungeer je als een soort kanaal. In en door de tijd krijg je giften en signalen. Die neem ik waar en die wil ik delen met anderen, die per toeval mijn weg kruisen en er mogelijk iets aan hebben. Vaak schieten me woorden en begripsmiddelen te kort, of zou alleen een poëet het kunnen samenvatten? Ik weet het niet.”
“Belangrijk is je steeds te realiseren dat wat niet zichtbaar is, juist wel essentieel is. Doordat het niet zichtbaar is, is het juist boeiend. Dan herinner ik me weer dat 'verhaal van de meerkoeten’.  M.a.w.: er is iets en daardoor heeft het recht van bestaan. Het is wezenlijk voor de ander.”

Verschuivend paradigma  

Geleidelijk aan verschuift ons gesprek meer in de richting van het alledaagse, de ontwikkeling van onze samenleving. De bijna niet meer te volgen ontwikkeling van de chip en de informatica vormen hierin een niet meer weg te denken thema.
"We gaan naar een volkomen ontwrichting, een omslagpunt in de geschiedenis en wat mij betreft naar eenn andere natuurkunde die wars is van de huidige fysiocratie.
Jacob, zelf aardig bedreven in het betasten van toetsenborden zegt: “We gaan hiermee toe naar een volkomen ontwrichting, een omslagpunt in de geschiedenis en wat mij betreft naar een andere natuurkunde, of een ingrijpende paradigmaverschuiving. Daarmee zal de natuurkunde zélf feitelijk niet eens zoveel veranderen. Het zijn, denk ik, alleen onze ziel en geest die er totaal anders mee zullen omspringen.”
Ik vraag hem of dit met het einde van de Maya kalender in 2012 te maken heeft ? “Dat weet ik niet maar  het is een boeiende vraag omdat de planeet Pluto in 2012 al een eindje in het superrealistische teken Steenbok staat. Pluto, als derde mysterieplaneet, werkt sinds 1930 ontwrichtend en probeert jou en alles om jou heen vrij van zwaartekracht te maken. Tenslotte staat deze planeet heel erg ver van de zon verwijderd en je kunt hem niet met het blote oog zien. Pluto is verbonden met Hades,, de onderwereld uit de Griekse mythologie. De beleving van Pluto maakt dat we ‘uitgeput’ als het  ware tussen de materie door zakken, alsof we in een zwart gat terecht komen. We moeten op een gegeven moment erkennen dat we onmachtig zijn. Vervolgens komen we in een wereld van andere en veel diepere inzichten terecht. Dat is dan tevens een wereld waarin je niet meer met de waarheid kunt manipuleren. Je komt in het diepst van de microkosmos, de dualistische wereld van golven en deeltjes. Dit houdt in dat er in jouw  voorstelling een wereld van  ‘Zo boven, zo beneden' bestaat. Maar jij met jouw bijzondere vermogens bevind je wel op het kruispunt van die twee werelden, in een schemergebied van een boven- en een ondernatuur.”
“Als jij jezelf van top tot teen lief hebt en je wilt weten hoe je in jouw allerdiepste zelf zou kunnen treden, vergt dat een ongemeen levendig en aanschouwelijk voorstellingsvermogen.” Ik ben verbaast. Hoezo? “Hierbij moet je om te beginnen denken aan een dimensie van 1 meter tot de minus-zesentwintigste macht  (1meter)-26. Dat is de wereld van het allerkleinste. Dat lijkt dichtbij, maar eenmaal daarin gearriveerd, blijkt dat, heel relatief, net zo ver als de verst afgelegen waarneembare ster en dat is het uiterst waarneembare van onze hele kosmos (1 meter)26.”

Van goudatoom tot sinaasappel? Why not! 

“Om daarvan een beeld te kunnen schetsen zou je in gedachten bijvoorbeeld een goudatoom kunnen uitvergroten ter grootte van de aarde. De erbij horende elektronen worden dan niet groter dan een sinaasappel. Haast onvoorstelbaar klein is zo'n elementair deeltje. Probeer je er eens een voorstelling van te maken. 'Why not'. De kneedbare wereld van onze gedachten heeft na enige oefening, in alle rust immers het vermogen daarin door te dringen en naar ik geloof ook het vermogen om daarin helend te werken, om evenwicht en voorwaarden te scheppen. Je mag echter absoluut niet bevooroordeeld zijn, niet naar jezelf en al evenmin naar een ander. Jouw voorstellingsvermogen met al het moois wat daarin opkomt, kan langs die weg alle tussenruimten vullen. Die tussenruimten zijn relaties net zo groot als de ruimten tussen de sterren aan de hemel boven ons. Daarin ben je als een kunstenaar die zich in - en uitleeft in de door hem geschapen gestalte. In die wereld past geen jaloezie, ijdelheid of geldingsdrang. Het ego betekent niets meer, dat past immers alleen in die grove aardse tussenruimte van de boven -  en ondernatuur. Maar voordat je tot zo'n bevrijdend inzicht komt vergt dat een keiharde confrontatie en daar zitten we niet meer zo erg ver vandaan. Misschien is dat inderdaad wel vanaf 2012. Maar  wanneer je het over een tijdspanne van duizenden jaren beziet, konden  de Maya's er toen evengoed best wel een paar jaar naast gezeten hebben alleen al omdat de planeetbewegingen niet absoluut stabiel zijn en er op den duur dan toch een foutengroei in de berekeningen blijkt  te ontstaan.  Hoe meer hoogfrequent trillende GSM’s, magnetrons en beeldschermvelden, des te vermoeiender en uitputtender het wordt, des te gevoeliger en kwetsbaarder worden we voor 'de grote ingreep', denk ik.”  In dit verband verwijst Jacob naar de inzichten en nieuwe interpretaties van de mysterieplaneten door George Bode in zijn publicaties over de 'Zwarte Maan’, naar Deepak Chopra, en zijn boek: ‘Kwantumgenezing'. Maar ook de Soefi's (Inyat Khan) komen volgens hem met zeer bijzondere belevingen en inzichten.
Volgens Jacob hebben we destijds in de periode van de Verlichting (18de eeuw) bij het vaststellen dat er behalve een bovennatuur ook een ondernatuur bestaat, een groot stuk kennis over het hoofd gezien. “Voorafgaande aan de Verlichting manipuleerde de kerk ons met behulp van alleen maar die bovennatuur. Er mocht helemaal geen ondernatuur bestaan. De wetenschap legde die echter wel bloot. Vanaf dat moment ontstond er een onopvulbare kloof tussen kerk en wetenschap. Het materialisme met zijn ‘triomf’ over de ondernatuur overwon. Daarom staan de kerken op dit moment nagenoeg leeg. Al onze zintuigen zijn eenzijdig overvoerd met grofstoffelijke ervaringen uit de wereld van de techniek, waarbij pillen, drugs en alcohol geen uitkomst blijken te bieden. Hierdoor ontstaat ruimte voor een nieuw soort Verlichting. Ik geloof dat die het product is van onze eigen gewaarwording en fantasie. Maar dan wel een fantasie die niet gebonden kan zijn aan enig dogma of leergezag. Werner Heisenberg (de beroemd fysicus  uit de jaren twintig) leerde ons dat die fantasie heel fictief maar ook heel reëel en tastbaar kan zijn. In onze ondernatuur, die door de wetenschap tot nu toe alleen maar causaal en kwantitatief, maar niet gevoelsmatig benaderd is, zal  weer ruimte voor spiritualiteit ontstaan. De kloof tussen materialisme en idealisme kan mettertijd daarmee opgevuld worden. Vermoedelijk zal die beleving en de zich daarbij openende nieuwe dimensies, ons de kwaliteit van een alom bevrijdende super piekervaring kunnen geven. Onze geest is kneedbaar en dan hopelijk ook vrij genoeg, om die ervaring in de eerste plaats te willen en tenslotte ook te kunnen maken. Mogelijk zullen we voordien eerst een vreselijk diepe, maar wel bevrijdende ‘huilbui’ moeten doormaken, want voor onze toekomst  is er immers geen spoor zonder dwarsliggers. Hoe die piekervaring zal worden is niet te voorspellen. Dat hangt af van de intensiteit van het daaraan voorafgaande reinigingsproces tijdens die ‘huilbui’. Maar de in de 18de eeuw ontstane onevenwichtigheid zal daarmee wel verdwijnen.” 

Bikkelharde marketing  

Als voorbeeld van hoe de huidige ontwrichting verder in zijn werk gaat, legt Jacob uit hoe bijvoorbeeld de industrie met zijn bikkelharde marketing aan de hand van statistiek en kansberekening zijn markten creëert en berekent. Met geraffineerde technieken probeert men ons volkomen afhankelijk te maken. “Uit megahebzucht, zuigt deze uiteindelijk ook zichzelf leeg, raken de zintuigen overvoerd en slap waarbij ook de libido - in de Thanatos beleving overgaat. Libido stond bij Sigmund Freud voor leven en Thanatos voor de doodsdrift. Geen wonder, maar het is wel triest, dat veel mensen onder die omstandigheden het niet meer zonder suiker, te veel alcohol, speed, antidepressiva en viagra en zoveel andere 'chemische rolstoelen' kunnen stellen. Als je het over 'des duivels' hebt, dan denk ik dat we er op die manier behoorlijk dicht tegenaan zijn gaan schurken. Maar we moeten er doorheen en kómen er ook doorheen, ook al zal de afkickende catharsis schokkend zijn” Jacob wil een nieuw onderwerp aansnijden. Ik heb even op zijn alledaagse polshorloge gekeken. “Wist je…?” Ik wil stoppen. Hij lacht begrijpend.  

(c) Alle rechten voorbehouden, Tijdschrift "Be the Light" Boxmeer, NL
-----------------------------------------------------------------------------------------------------
Jacob Venker: Wil je meer over hem weten,  bezoek dan zijn sites:

www.jacobvenker.nl  

 Over CHAOS en het weer 

Over rechtsgeschiedenis en Leefbaar

... Een vaktechnische publicatie voor astrologen (2009).

(*)  Op uitdrukkelijk verzoek van Jacob Venker vermeld ik hierbij dat de Astrowatch  en het bijbehorende boek (1981)  niet meer verkrijgbaar is. Het heeft geen zin om hem en zijn uitgever daarover te benaderen. Alleen de mega versie, met een doorsnede van anderhalve meter, kan nog worden vervaardigd. Een voorbeeld van zo'n Astrowatch hangt met een doorsnede van anderhalve meter in het plafon van de raadszaal van de Gemeente Sint Anthonis ( Noord-Brabant )

 

(c) Alle rechten voorbehouden, Tijdschrift "Be the Light" Boxmeer, NL

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

 

(*)  Op uitdrukkelijk verzoek van Jacob Venker vermeld ik hierbij dat de Astrowatch  en het bijbehorende boek (1981)  niet meer verkrijgbaar is. Het heeft geen zin om hem en zijn uitgever daarover te benaderen. Alleen de mega versie met een doorsnede van anderhalve meter kan nog worden vervaardigd.

Ontwikkelingen in 2009: Jacob Venker is verhuisd naar Lobith - Contact : jacobvenker@hotmail.com